kropnąć się

kropnąć się
kropnąć się {{/stl_13}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_8}}pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'uderzyć o coś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Kropnąć się o futrynę. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_8}}pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'pomylić się na swoją niekorzyść': {{/stl_7}}{{stl_10}}Sklepowa kropnęła się przy wydawaniu reszty. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_8}}pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'rzucić się gdzieś całym ciałem; położyć się, walnąć się': {{/stl_7}}{{stl_10}}Kropnąć się do łóżka. Kropnąć się spać. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}4. {{/stl_12}}{{stl_8}}pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'udać się gdzieś pośpiesznie, pędem': {{/stl_7}}{{stl_10}}Kropnąć się do sklepu po piwo. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

См. также в других словарях:

  • kropnąć — dk Va, kropnąćnę, kropnąćniesz, kropnąćnij, kropnąćnął, kropnąćnęła, kropnąćnęli, kropnąćnięty, kropnąćnąwszy 1. forma dk czas. kropić (p.) 2. pot. «cisnąć, rzucić, rąbnąć» Kropnął czapkę na podłogę. 3. pot. «zastrzelić, zabić kogoś, coś»… …   Słownik języka polskiego

  • kropnąć — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}kropić {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}kropnąć II {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk IVa, kropnąćnę, kropnąćnie, kropnąćnij, kropnąćnął, kropnąćnęli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kropić — ndk VIa, kropićpię, kropićpisz, krop, kropićpił, kropićpiony kropnąć dk Va, kropićnę, kropićniesz, kropićnij, kropićnął, kropićnęła, kropićnęli kropićnięty, kropićnąwszy 1. «polewać coś lub kogoś rozpryskując płyn; zraszać, opryskiwać coś,… …   Słownik języka polskiego

  • rypnąć — dk Va a. Vc, rypnąćnę, rypnąćniesz, rypnąćnij, rypnąćnął, rypnąćnęła (a. rypła), rypnąćnęli (a. rypli), rypnąćnięty, rypnąćnąwszy rypać ndk IX, rypnąćpię, rypnąćpiesz, ryp, rypnąćał, rypnąćany 1. pot. «powiedzieć o czymś otwarcie, wprost, bez… …   Słownik języka polskiego

  • kropnięcie — ↨ kropnięcie się n I rzecz. od kropnąć (się) …   Słownik języka polskiego

  • łeb — 1. pot. Biec, gnać, lecieć, pędzić, uciekać itp. na łeb na szyję, na złamanie karku «biec, uciekać itp. bardzo szybko, co tchu, w wielkim pośpiechu, nie zwracając uwagi na przeszkody i niebezpieczeństwo»: (...) wdział swoje połatane buty i,… …   Słownik frazeologiczny

  • stuknąć — dk Va, stuknąćnę, stuknąćniesz, stuknąćnij, stuknąćnął, stuknąćnęła, stuknąćnęli, stuknąćnąwszy, stuknąćnięty 1. forma dk czas. stukać (p.) 2. pot. «uderzyć kogoś; uderzyć w coś, o coś; walnąć» Tramwaj go stuknął. Samochód stuknął w latarnię. ◊… …   Słownik języka polskiego

  • artykuł — m IV, D. u, Ms. artykułule; lm M. y 1. «niewielka praca (np. szkic literacki, rozprawka naukowa, felieton, recenzja, reportaż) umieszczona w czasopiśmie, encyklopedii, słowniku itp.» Interesujący artykuł. Artykuł dyskusyjny, krytyczny, polemiczny …   Słownik języka polskiego


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»